تقریبا تمام آثار بصری خلق شده در تاریخ بشر را میتوان در 5 سبک بصری کلی خلاصه کرد: پریمیتیو یا بدوی – اکسپرسیونیست – کلاسیک – تجملی و فونکسیونل یا کار ویژه گر

سبک پریمیتیو یا بدوی (Primitive)

فنون سبک بدوی:

مبالغه – ارتجال -  پرتحرک – سادگی – انحراف از واقع – تخت – نامنظم – کمانی – رنگارنگ

سبک اکسپرسیونیست (Expressionistic)

در این سبک هنرمند سعی میکند به تحریک عواطف بپردازد. کارهای بیزانس بهترین نمونه های سبک اکسپرسیونیسم را به ما عرضه می کند.

فنون سبک اکسپرسیونیست:

مبالغه – ارتجال -  پرتحرک – بغرنج – کمانی – بی پردگی– تنوع – انحراف از واقع – نامنظم – چندعنصری – کیفیت قائم

سبک کلاسیک(Classical)

احساساتی بودن سبک اکسپرسیونیست دقیقا نقطه مقابل منطقی بودن طرح ها به سبک کلاسیک است. بهترین نمونه های اخیر را در هنر یونانی و رومی باستان می توان مشاهده کرد.

فنون سبک کلاسیک:

هماهنگی – سادگی – مطابق با واقع – تقارن – واضح – تک رنگی – سه بعدی – یکدستی – آرام – وحدت

سبک تجملی(Embellished)

دوره ها و مکاتب بسیاری را می توان تحت این سبک طبقه بندی کرد. از جمله: مکتب هنری آرت نوو- سبک ویکتوریایی- سبک رومی متاخر و مکتب باروک

فنون سبک تجملی:

بغرنجی – پرنقشی – مبالغه – کمانی – بی پردگی – پراکندگی – تنوع – رنگارنگی – پرتحرک – درخشش

سبک فونکسیونل یا کارویژه گر(Functional)

این سبک اغلب به هنر و طراحی در قرن معاصر نسبت داده می شود ولی در واقع استفاده از این سبک بسیار قدیمتر از آن است که معمولا تصور می شود. شروع آن همزمان با ساخته شدن اولین ظروف گلی و سنگی به دست بشر است.

فنون سبک فونکسیونل:

سادگی – متقارن – زاوی دار – قابلیت پیش بینی – یکدستی - ترادفی – وحدت – تکرار – صرفه جویانه – تلویح – تخت – منظم – واضح – تک رنگی – کیفیت مکانیکی

نوشته شده توسط امیررضا محمودزاده در یکشنبه چهارم فروردین 1387 ساعت 16:59 موضوع | لینک ثابت